Willem Muurling kort voor zijn overlijden op 25 maart 1969.Hij was 'de bescherm heer' voor Johannes Wardenier en zijn uitvinding destijds. Afgeserveerd en afgedaan door de Gemeente Weststellingwerf en Staat.

Op deze foto gedateerd 26-04-1934 zie je Willem Muurling(met snor) links zitten van burgemeester Cornelis van Nijmegen Schonegevel van de gemeente Weststellingwerf. Deze burgemeester zat er al vanaf 1907.

Willem Muurling, wethouder te Wolvega

Dhr. Willem Muurling was wethouder van de gemeente Weststellingwerf in 1934 en speelde een hoofdrol in de kwestie Wardenier. Hij was al enige tijd verbonden aan het gemeentebestuur, een trouwe christen met veel passie en ook toegankelijk was voor de gewone man. Hij was ook een groot technicus en opticien.

Dhr. Muurling was raadslid van de gemeente Weststellingwerf van 2 september 1919 - 18 juni 1937. Dhr. Muurling vestigde zich in 1913 in Wolvega en was afkomstig uit Echtenerbrug. Hij was van beroep opticien en kocht op vroege leeftijd een klokkenzaak op de Hoofdstraat in Wolvega. Ook een burgerwoning kocht hij op waar hij een "Grand Bazaar" van maakte waar veel te koop was.

Hij dacht met grote omzetten beter te scoren dan alleen met brillen. Hij was een gepassioneerde vlotte heerschap die in 1918 lid werd van de C.H.U. (Christelijke Historische Unie) en stond onderaan de lijst tijdens de gemeente Raads verkiezingen. Ondanks veel tegenwerking van een zekere 'Juffrouw' Sickenga in zijn partij kon hij snel klimmen met zijn vlotte uiterlijk. Dhr. Muurling had veel aanhang al onder de gelovige arbeiders en boertjes gekregen. Hij was toegankelijk en actief.

Met 212 voorkeurs- stemmen werd hij gekozen als raadslid in Wolvega.

Dhr. Muurling voelde zich als een vis in het water als raadslid en bemoeide zich overal mee. Hij kreeg al snel tegenstander(s) en vooral met Dhr. Andries Feenstra van de S.D.A.P.

Ook met de toenmalige burgemeester Mr. Van Nijmegen Schonegevel stond hij bepaalt niet op een goede voet als jongeling. Het was 4 jaar later toen Dhr. Muurling werd herkozen als raadslid en ook aangesteld werd als wethouder zelfs. Hij werd de jongste wethouder in Nederland. In 1927 ging Dhr. Muurling alleen verder met zijn Partij "Muurling" een 'Christelijke Beweging voor de arbeiders en boeren. Hij won de volgende verkiezingen met 1734 stemmen en werd de grootste fractie. Zijn oude partij de C.H.U. kwam niet eens meer in de raad.

Omdat zijn vader ook actief was in de handel en wandel, verkocht Dhr. Muurling zijn "Grand Bazaar"aan Dhr. Cor Plaatsman, en ging verder in het pand van zijn vader met klokken en brillen.

Tragische periode; Dhr. Muurling verloor in die tijd zijn nog jonge vrouw en een dochter. Hij bleef wel aan als Wethouder, maar verhuurde het pand van zijn vader en ging verder op de zolder als brillenmaker en reparateur. Ook begon hij met geldzaken en werd adviseur in kredieten en hypotheken.

Op 29-10-1929 was de dag dat de hele wereld instortte door een enorme mondiale crisis die ook Nederland trof en vooral Wolvega. Dhr. Muurling ging nu over sociale zaken en had te maken met enorme armoede en werkeloosheid. Tussen de verkiezingen in 1931 kreeg hij wederom weer genoeg stemmen, maar de opkomst van de S.D.A.P als socialistische Arbeids partij was niet te stoppen. Dhr. Paulus van der Veen uit Noordwolde werd de tweede wethouder naast Dhr. Muurling.

In 1934 liep het ambtstermijn af van de toenmalige Burgemeester en kreeg Dhr. Mr. Eugen Maas de grote ketting opgehangen. Dhr. Maas kwam van oorsprong uit Den Haag. Hij was hiervoor burgemeester van de gemeente Uttingeradeel (Akkrum) geweest wat ook in Friesland ligt. De gemeente Weststellingwerf was aanzienlijk groter. De nieuwe burgemeester begon in een diepe crisis en zag dat de werkeloosheid en armoede alleen maar toenam. Een grote activiteit toen was turf steken, maar ook dat kwam tot stilstand. Rietdekkers kregen ook geen opdrachten meer zo ook de bouwbedrijfjes. Uit de historische berichtten was Dhr. Maas dus een idealist en sterke bestuurder, iets wat voor Dhr. Muurling fantastisch was na al die jaren onder die voormalige burgemeester een ouderwetse stijve ambtenaar.

Toen in april 1934 Wardenier Dhr. Muurling opzocht, werd het snel een 'koppel'. Wardenier los een advertentie van Dhr. Muurling en zijn geld zaken in de lokale krant. Omdat Dhr. Muurling niet onbemiddeld was heeft hij Wardenier geld gegeven voor de verdere ontwikkelingen van de motor. Wardenier kwam niet uit Wolvega, maar had wel gehoord over Dhr. Muurling en het leek hem beter om niet verder te gaan in Steenwijk en of Steenwijkerwold maar een wat forsere gemeente op te zoeken die eigenlijk ook in de buurt lag. Hij, Johannes, zag erg op tegen Dhr. Muurling, maar omdat Dhr. Muurling via Wardenier ook goed kon scoren voor hemzelf en de gemeente(enorme werkeloosheid) was het duo gemaakt.

Johannes Wardenier had in dei tijd wel kennis aan de jonge deurwaarder Dhr. van der Pol. Die werd later zijn secretaris toen er honderden brieven binnen stroomden op het gemeente huis in Wolvega. Dat was in November 1934.

Dhr. Muurling ontving Wardenier meerdere malen op de Oosteinde in Wolvega waar hij toen woonde. Hij, Muurling, had veel vertrouwen in de persoon Wardenier en zijn uitvinding. Bij een latere ontmoeting onder het genot van vele bakken thee(koffie werd er nog weinig gedronken in 1934) werd Dhr. Muurling beduusd van Johannes zijn aankondiging dat de hele wereld op z'n kop ging dankzij zijn uitvinding. Dhr. Muurling vertelde hier later zelf nooit over volgens ......hij zei ik was reeds wat gewend, maar van dit werd ik helemaal warm van binnen en beduusd.

Dhr. Muurling deed beloftes aan Johannes Wardenier dat hij zelf met kennissen kwam voor de financiering als de hele productie in Wolvega plaats vond. Johannes wist dat hij zonder geld niet verder kon en contacten nodig had om geld en tijd te winnen vooral. Dhr. Muurling rekende zich ook al rijk, omdat de hele werkeloosheid werd opgelost en hij de 'man van Wolvega' was voor eeuwig!

Omdat boze tongen beweren dat Dhr. Muurling in de fantasie van Wardenier trapte, bleek dat toch niet zo te zijn. Dhr. Muurling had wel degelijk de motor zien draaien en was een begaafd technicus. Dus kon hij prima inschatten welke uitvinding Johannes toonde en hoe uniek het was. Dat verkondigde Dhr. Muurling tot 8-11-1934 nog steeds met veel bravoure.
Hij was dus in contact gekomen met de jonge Wardenier in april van 1934. Toen meldde hij al aan Muurling dat hij een belangrijke uitvinding had gedaan waarop Muurling dit aanschouwde. Dhr. Muurling was een technicus en begaafd opticien. Hij was erg onder de indruk van Johannes en gaf hem wat geld voor verdere ontwikkelingen met de boodschap om in Wolvega de motor verder te ontwikkelen. Deze feiten zie ik steeds terugkerend.

Ergens op een woensdag in de maand september ontving Dhr. Muurling de burgemeester Maas en bespraken de ontwikkelingen. Muurling vertelde de burgemeester dat hij zelf de motor had zien draaien, stationair. Hij vertelde erbij; 'Wil u wel aannemendat ik m'n eigen ogen zelf niet kon geloven'.

Toen Dhr. Muurling de nieuwbakken burgemeester Mr. E. Maas sprak werden de heren verwarmd van dit goede nieuws en werd in gang gezet. Grond werd opgevraagd en tekeningen van de fabriek door een bekende architect al gemaakt. Het draaiboek van een fabriek met 13.000 medewerkers en 13 miljoen gulden aan investeringen was de inzet. Het "wonder van Wolvega'!

Toen de uiteindelijke pers werd ingelicht kwam het in een stroomversnelling terecht . Vele kranten beschreven de uitvinding als hoopvol in de bange tijden.

Het liep allemaal anders zo ook voor de promotor Dhr. Willem Muurling: Doordat de burgemeester in Zwolle overleg had gehad met de 'hogere machten' werd het op scherp gezet. Wardenier moest verdwijnen, de motor opgehaald, Muurling werd afgezet als wethouder(ondanks zijn protesten) en het dossier Wardenier snel gesloten! Wel bleef hij, Muurling, raadslid tot en met 1937.

Opmerkelijk is dat Willem Muurling dan wel als wethouder moest ruimen maar bij de gemeentelijke verkiezingen van 1935 werd "Lijst Muurling" ingezet en beloont met maar liefst drie zetels in de Raad. Zijn oude partij had afscheid van hem genomen door de Affaire Wardenier. Het waren zijn loyale vrienden Hendrik B. de Ruiter uit Munnekeburen en Cornelis de Lange uit Blesdijke die trouw bleven aan Willem Muurling.Ondanks alle tegenwerking tegen Willem Muurling ook binnen de gemeente wist hij toch nog 4 jaren staande te houden. Een deel van de bevolking stond nog altijd 100% achter hem. Dhr. Eugen Maas, blijvend burgemeester, ontpopte zich steeds meer als een dictator tot aan het einde van 1945. Hij stond bekend als NSB burgemeester en moest 'eervol' ontslag ontvangen in 1945. Ondanks dit werd hij nooit vervolgd.......Willem Muurling was toen allang vertrokken naar Steenwijk.

Zoals al vele artikelen en kranten hebben geschreven over de gang van zaken is Dhr. Muurling toch op een vreemde manier als wethouder gewipt. Dit op een ingelaste vergadering met een 'motie van wantrouwen'tegen hem door de toenmalige raadslid van de ARP (Premier Dr. Colijn zijn partij).

Opmerkelijk is een interview in 1984 met de toenmalige zoon van Willem Muurling, Jochem. Deze Jochem woonde in Lemmer en was 70 jaar oud. Hij verklaarde dat Johannes Wardenier een leeftijdgenoot was en ze samen optrokken. Jochem was nogal onder de indruk van de uitvinding toen ze nog in Wolvega woonden. Hij vertelde over Johannes dat het 'een zonderling figuur was' van weinig woorden. Hij had iets wat hem van anderen onderscheidde. Nooit vergat hij, Jochemdat Wardenier hem uitnodigde voor een rit met zijn auto naar Steenwijk. Daar aangekomen, zei Johannes plotseling tegen me: och, ik heb geen geld meer bij me, dus rijden we even langs bij de bank. Ik keek hem ongeloofwaardig aan, want het was acht uur in de avond en de banken waren dicht. Johannes reed toch de Doelenstraat in en stopte aan het eind, waar toen de Amsterdamse Bank was gevestigd. Hier belde hij aan. De deur ging open en na enkele woorden met directeur De Haan te hebben gewisseld, stiefelde hij naar boven, de trap op. Ik kon mijn eigen ogen niet gelovendat hij het toch maar voor elkaar kreeg met geld terug te keren...

Opmerkelijk dat de wethouder Muurling het volgende beweerde in het Dagblad van Leiden op 08-11-1934. Hij zei "De tekeningen gemaakt door ingenieurs van het Rijks octrooibureau hadden we eerst gezien. De motor is zelf door Rijks ingenieurs verbeterd. Met een van deze ingenieurs is Wardenier naar een fabriek in London geweest. Ook de motor zelf hebben we gezien. In de auto? Neen, alleen stationair. Er zijn twee baronnen die mee financieren waarvan ik er een persoonlijk ken...." volgens wethouder Muurling. Op 08-11-1934 werd Wardenier afgevoerd naar Groningen nadat burgemeester Maas overleg had met "hoge heren".

Opmerkelijk was een interview met een zoon van Willem Muurling voor de VPRO in 1986. Het was Willy, een zoon uit zijn tweede huwelijk die beweerde dat het een 'april grap' en dat zijn vader, Willem Muurling, hier dankbaar aan mee deed..... Dit ongelooflijke verhaal van deze zoon verteld aan een VPRO-journalist is ook opmerkelijk. De zoon hield, maar vol dat het een '1 april grap' was, en dat zijn vader het wel prima vond. Bij navraag bleek deze zoon en 'bloed hekel' te hebben aan zijn vader die zijn gezin als een soort Stalin regeerde. Willem Muurling had na de oorlog meerdere zaken te runnen waarvan Willy ook een zaak kreeg toegewezen wat niet goed liep. Toen Willem Muurling overleed in 1969 heeft deze zoon in 1986 zijn gram gehaald.

Opmerkelijk is dat Willem Muurling, toen nog wethouder, tegen het voltallige bestuur van de gemeente zei ; 'Er is een Motor' ! Deze heeft Wardenier mij meerdere malen getoond. De motie van wantrouwen werd ingediend en het had een meerderheid. Muurling werd afgezet als wethouder en zat als raadslid tot en met 1937 nog in de raad.

Wordt vervolgd .............

PS! Anno 2019 is er nog steeds in Steenwijk een opticien met de naam Muurling (sinds 1913) de nazaten van Willem Muurling .


Het pand van de familie Willem Muurling te Wolvega.

Muurling beschreven als ' de beschermheer voor Wardenier' . Willem Muurling moest aftreden door een motie van wantrouwen dankzij de gemeente Weststellingwerf.