De mens Wardenier in WOII

Adriaan Mussert(1894-1946),de jongste hoofd ingenieur ooit. Een oprecht vaderland liefhebber. Vermoordt in 1946

Johannes Wardenier is kort lid geweest van de NSB,vanaf juli 1940. Hij was toen 28 jaar oud. Dit dankzij een zekere mijnheer Bakker uit Groningen. Ondanks dat hij geen lidmaatschap nummer(onbekend) had en zijn contributie geld nooit betaalde was Johannes Wardenier wel 'lid' en een sympathisant voor een Groot Germaans Rijk. Hij werd lid onder zijn schuilnaam ' Jan de Winter'.

Johannes Wardenier wilde eigenlijk lid worden van de Nederlandsche Unie , die in Juli 1940 hun opgang kreeg. Wat was dit ?

In juli 1940 wordt een nieuwe politieke groepering opgericht: de Nederlandsche Unie. De Unie wil voorkomen dat de NSB alle macht krijgt. De Unie wil de Nederlandse belangen bewaken maar is wel bereid om met de Duitsers samen te werken. Het was de commissaris van de Koningin te Groningen...Hans Linthorst Homan die in 1940 de Nederlandsche Unie met nog twee andere heren oprichtte. 

800.000 leden!
In enkele maanden melden zich 800.000 leden aan van de nieuwe politieke partij. Nooit was een partij zo groot in Nederland. Doch de Duitsers hebben in 1941 afscheid genomen van deze beweging die te veel strijdt voerde tegen de andere rechtse beweging de NSB. Voor de Duitsers was de man van het eerste uur , Mussert , hun vertrouweling. De NSB had op haar 'hoogtepunt' een 100.000 tal leden die vaak ook bestuurders waren, burgemeesters, politie, ambtenaren en leden van de W.A. en SS(vanaf 1941)

De NSB was een beweging die Liefde voor eigen Volk, Bloed en Bodem uitte, de oprichter was hoofd ingenieur Adriaan Mussert. De beweging wilde de malaise van armoede en hopeloosheid doorbreken. Ook liet het enthousiasme en toewijding zien op straat en in het land. Op het platte land werd in Rolde, Drenthe de grootste boeren bijeenkomst ooit gehouden onder leiding van Evert Roskam. Hij was de boerenleider van Nederland. Ze zongen veel liederen op bijeenkomsten ,speelden muziek, liepen een fanfare en defilé en hadden zwarte uniformen aan. 

Is dit hem kwalijk te nemen dat hij lid was van de NSB ?

Als website maker vind ik dit van niet. Zelfs vrij logisch in die tijd.

De NSB-ideologie was oorspronkelijk wel volks, maar niet anti-joods. Toen de partij nog een vergaarbak was voor ontevredenen over het functioneren van de parlementaire democratie, zaten er ook veel joden in de NSB.

Het is eigenlijk heel logisch en in de lijn der verwachting dat hij werd benadert door de NSB van toen. Hij was als uitvinder miskent en op een zijspoor gezet door de regering en 'belangen'.  Door de passie en opgang van de NSB kon hij weer een betaalde baan krijgen via een uitzendbureau in Groningen en Den Haag. Stel u eens voor dat een technicus die Johannes was en nog eens 'wereld beroemd' werkeloos in een gehucht verbleef. Zou u ook dit accepteren dan ? NEEN

Het is bekend dat hij een koppel, riem en hemd had van de NSB. Dit staat vermeldt in een proces verbaal in de naoorlogse tijd van 1945-1949. Het bleek dat hij bewezen tot december 1940 'lid' was van de NSB. Daarna niet meer....of onbekend voor mij.

In een getuigen verklaring wordt gezegd dat Johannes in 1943 in het 'verzet' ging en de ideologie van een Groot Germaans Rijk liet vallen. Duitsland ging de oorlog verliezen was de tendens en dus ook de toekomst met hun. Hij, Johannes,nam risico's en werd opgepakt door de Duitsers in Nederland.Uiteindelijk werd hij in 1949 vrij gesproken van 'beschuldigingen' dat hij voor de Duitsers werkte in krijgsdienst maar voor een 'verzets' pensioen kwam hij ook niet in aanmerking.

Het mag duidelijk zijn dat er belangen waren wederom met Johannes Wardenier in de 1945-1960 periode.

Ondanks 'beschuldigingen' aan zijn adres door de Gebr. Oldersma in de jaren tachtig is het onbewezen dat hij misdaden heeft gepleegd tegen de mensheid.Uiteindelijk werd hij vrijgesroken door het tribunaal te Arnhem in 1949. Verdere 'vervolging' was nergens op gebaseerd. Wardenier werd tussen 1945-1949 vaak opgezocht door 'hoge heren' , wellicht om verschillende belangen ook....

De periode dat hij sympathie voor de NSB had is helemaal niet iets om je daarvoor te schamen, aldus. Neem de tijd en tijdsgeest in aanschouw en de hopeloze armoede van die tijd met een competentloze regering Colijn(oud directeur Shell). De miskenning van de uitvinder , dus is alles meer dan te verklaren dat hij een ideologische vaderlands liefhebbende beweging omarmde....

De vreselijke wanvertoningen tussen 1945 en 1953 van de Nederlandse Staat, Koningshuis en de 'bevrijders' van toen laat zich verwoorden door de volgende feiten ;

Na 1945 werden er 150.000 politieke tegenstanders opgesloten in kampen en gevangenissen. Uit de documenten blijkt dat NSB-aanhangers daar stelselmatig werden uitgehongerd en mishandeld. Onder de gevangenen waren ook baby’s, vrouwen, kinderen en bejaarden. Het merendeel had geen misdaden begaan, ze waren vastgezet omdat ze een andere politieke overtuiging hadden dan de rest van de Nederlanders. „Domweg omdat ze NSB-aanhangers waren, moesten ze boeten.”

De naoorlogse rechtsongelijkheid en de schendingen van mensenrechten zijn voor Groen onverteerbaar. „De rechtstaat is er niet alleen voor aardige mensen”, schrijft hij op één van de eerste pagina’s van zijn boek.

Groen becijfert dat er tussen de 1200 en 1500 personen in Nederland tijdens detentie zijn overleden: door zelfmoord, door uithongering, door ziekte of door mishandeling. In een justitierapport uit 1951 wordt gesteld dat er tot 1950 in de kampen 577 politieke delinquenten zijn overleden. Dat aantal was veel hoger, aldus Groen.

Hij beschrijft onder meer wantoestanden in de Scheveningse strafgevangenis. De strafinrichting werd in mei 1945 door een Canadese sergeant gevorderd en omgedoopt in King’s Prison. De toenmalige directeur werd naar huis gestuurd.

In de gevangenis werden ongeveer 750 Duitse en Nederlandse collaborateurs opgesloten. Een klein aantal leden van het voormalig verzet heeft er ongehinderd terreur uitgeoefend op de gevangenen. Ze werden bestolen, zwaar mishandeld en seksueel vernederd, onder meer tijdens feesten die de bewakers aanrichtten.

De regering in ballingschap had besloten dat er tegen wraakacties op landverraders niet zou worden opgetreden. „Het was een ingecalculeerde uitlaatklep”, schrijft Groen. In die houding heeft de overheid tot ver na de oorlog volhard.

Groen vindt het onbegrijpelijk dat de geschiedschrijvers van de Tweede Wereldoorlog, Lou de Jong en anderen, de naoorlogse bijzondere rechtspleging geslaagd hebben genoemd. „De overheid is na de bevrijding op buitengewoon ernstige manier tekortgeschoten, ze is zelfs voor een zeer belangrijk deel medeschuldig aan het onrecht.

De buit ging mee naar huis of werd ter plekke te gelde gemaakt. Zeker in pleisterplaats Nijmegen konden de soldaten het geld goed gebruiken voor drank, entertainment of om een meisje te versieren. Overigens was in de stad, waar veel inwoners alles hadden verloren door de gevechten, ook huisraad geschikt om mee te ruilen.

"Op een gegeven moment konden we zelf het gedrag wel begrijpen", erkent Klinkenberg. "In geëvacueerd gebied voelden de soldaten zich vrij, ze hadden de transportmiddelen en de pakkans was vrijwel nihil. Het werd gewoon ontkend door de Amerikanen; een Nederlandse rapporteur die zich beklaagde werd op een zijspoor gezet. 'That's war', zeiden ze allemaal."

Toch was het contrast met de verjaagde bezetter enorm. "De Duitsers gingen niet zo snel uit zichzelf plunderen, daar heerste discipline. Als de Duitsers ergens ingekwartierd waren, lieten ze het netjes achter, maar bij de geallieerden was het bingo. De Amerikanen worden omschreven als gangsters uit de nieuwe wereld en de Canadezen die hier een half jaar zaten hadden ook alle gelegenheid."

De misdaden verdwenen in de bevrijdingsroes naar de achtergrond. Men moest immers niet klagen over wangedrag van onze bevrijders. "Never mind", formuleerde de leiding van een geplunderde fabriek in Mook het. "Beter door vrienden bevrijd en bestolen, dan door Duitsers bezet ."

Het recht is welbewust opzij gezet om hogere belangen te dienen.”

Er waren vele goede bestuurders onder de NSB die niet uit wanorde maar uit orde handelden. Burgemeester Mr. Eugen Maas van Weststellingwerf werd ook als NSB burgemeester afgeschildert zoals velen die als 'fout' werden bezien via na-oorlogse joodse en linkse partijen.

De 'wraak' tegen NSB leden was over het algemeen waanzinnig met 'schijn processen' in Nederland met vreselijke vernederingen. Zoals gebruikelijk schrijven de 'overwinnaars' de geschiedenis en bepalen ze onze 'toekomst'.

Dhr. Anton Mussert zo ook Johannes Wardenier hadden het beste voor in Nederland ! Wellicht naief maar vanuit een goed hart.

Dhr. Mussert werd via een 'schijnproces' in 1946 onterecht dood geschoten. Hierin speelde Prins Bernhard ook weer kwalijke huichelachtige rol cq Koningshuis eigen belangen.

Johannes Wardenier werd nog niet vermoord, zoals Dhr. Mussert,maar pas in 1960 , toen hij wederom weer in de weg liep van de 'grote belangen' .

PS ! Er zijn geen foto's gevonden en bewijs dat Wardenier in een uniform liep tussen 1940-1943(tot zijn arrestatie).

Redactie

 

 

 

Prachtig affiche van De Nederlandsche Unie

Ook de 'bevrijders' van Nederland zorgden voor roof, plundering en wantoestanden.

Adriaan Mussert

Adriaan Mussert in de lijn van Oldenbarnevelt.

NSB opkomst

Johannes Wardenier was even lid van de NSB, maar er was geen inschrijving en stamboek nummer.

Mr. Linthorst Homan met de NSB ambtenaar Tobie Goedewegen, april 1941. Beide bewegingen stonden voor een rechts Nederland met normen en waarden. Asociaal gedrag tolereerde men niet. Zie ook hun kledij en norm besef...Men was de gevluchte Koningshuis allang vergeten en men wilde een sterk Nederland binnen Europa. Na 1943 ging alles de prullebak in wegens de verliezen van Duitsland.